آیا توان مایعات نقش بسزایی در اسکلتهای پوشیدنی بازی می کند؟

در این کنفرانس نوآوری و تحقیق در زمینه Fluid Power ، که در Hyatt Regence Minneapolis برگزار شد ، استاد توماس جی شکر (تصویر زیر از سمت چپ) دانشگاه ایالتی آریزونا درباره روند روبات های پوشیدنی و اینکه این وسایل برای فناوری توان سیال چطور هستند ، بحث کردند.

به گفته شکر ، مهمترین وسیله این دستگاه ها این است که تعداد بیشتری از انسان ها به سادگی در حال فروپاشی هستند. و حتی برای مبتلایان به بیماری - مثلاً سرطان ، بیماری قلبی یا دیابت - پیاده روی ، برخاستن و پایین آمدن ، بلند کردن اشیاء اغلب دشوار است.

شکر با بیان اینکه اعتقاد بر این است که نشستن به دیابت ، بیماری های قلبی و عروقی و خطرات بیشتر مرگ و میر منجر می شود ، گفت: "مردم پیرتر می شوند و هنوز هم می خواهند راه بروند ، هنوز هم می خواهند چابک باشند." ما باید راه برویم ، به همین دلیل سیستم های پوشیدنی لازم نیست. ما باید راه برویم. "

sugarSugar گفت که پایه و اساس فناوری های پوشیدنی اکنون در اینجا است.

ما باتری ، ریزپردازنده داریم. شما همیشه به محرک های بهتری نیاز دارید ، اما سیستم هایی در آنجا وجود دارند. روبات های پوشیدنی برای بازار بهداشت ، بازار کمک ، تولید کنندگان ، نظامی و تفریحی مهم هستند. "

وی در مورد کار بر روی اسکلت اسکلت ، ارتز یا پروتز ، گفت: طراحان باید دستگاه هایی بسازند که با کاربر در تعامل باشند. شما نمی توانید آنها را به نوعی حرکت تحمیل کنید. فرد باید بتواند راه برود و روبات را دنبال کند - شما نمی توانید چرخه راه رفتن یا حرکت طبیعی را مختل کنید. مردم می خواهند بتوانند راحت حرکت کنند. و اسکلت اسکلت های گسترده ای که بسیاری از مردم تصور می کنند در آینده نزدیک واقعیت نیستند ، واحدهای کوچکتر - از نظر وزن 10 پوند یا وزن کمتر - ایده آل هستند. شکر گفت: در آزمایش ، افرادی که وسایل بزرگتری را پوشانده اند ، در رده 16 لیتری ، احساس می کنند که از طریق استخر شنا قدم می زنند یا اینکه مانند یک قطعه تجهیزات ورزشی است.

تیم شکر با ایجاد 10٪ افزایش متابولیک ، اسکلت استخوانی ران ایجاد کرده است. وی گفت که در واقع 10٪ کار با دستگاه راحت تر از این است که هیچ وسیله ای نداشته باشد. آنها افرادی را با سرعت دویدن داشتند ، بیش از 12.8 مایل در ساعت. آنها برای کمک به انتقال نیرو به کاربر ، سرعت و موقعیت اندام ها را مورد توجه قرار داده اند.

شکر برخی از جنبه های بی شماری را به پوشیدنی هایی که هم اکنون در حال توسعه هستند ، تفصیل داد ، از جمله:

• دستگاه هایی که باسن و زانوها را نیرو می بخشند و مردم را وادار می کنند از الگوی راه رفتن پیروی کنند

• پروتزهایی که می توانند در یک کاربر خاص ، سفتی را آزمایش کرده و آن را تنظیم کنند

• دستگاه های مخصوص آمپوت ها (تعداد زیادی عضو قطع عضو جانبازان نظامی و دیابتی)

• اسکلتهای توانبخشی متصل به تردمیل ها به مردم اجازه می دهند تا پیاده روی کنند

• دستگاه هایی که به قربانیان سکته مغزی اجازه می دهند کارهای تکراری را انجام دهند و مسیرهای عصبی را بسازند

• دستگاه های جبران جاذبه که در بیماران دیستروفی عضلانی استفاده می شوند

• پوشیدنی هایی که به افراد مسن اجازه می دهد با موفقیت از صندلی ها بلند شوند

• سیستم های عضلانی پنوماتیک برای انواع استفاده های کمکی

• سیستم های هیدرولیک برای برداشتن وزنه های عظیم ، مناسب برای استفاده در انبار

• دستگاه هایی که به ابزار کار گره خورده و باعث کاهش بار کاربر می شوند ، از جمله کیسه ای است که برای ریختن آسفالت استفاده می شود

• دستگاههای دستی که به کاربر اجازه می دهند اشیاء را بهتر بگیرد

• صندلی های به اصطلاح بدون صندلی ، که به کاربر اجازه می دهد تا چمباتمه بزند ، سپس در جای خود قفل می شود ، بنابراین کاربر می تواند در موقعیت غیرمترقبه کار کند

• وسایل تفریحی ، که در اسکی کمک می کنند — با استفاده از دستگاه های سدسازی پنوماتیک یا هیدرولیکی برای زانوها ، و

• به دستگاهها کمک کنید تا دونده های تفریحی سریعتر کار کنند

شکر تأکید کرد که عمر باتری و دوام اجزای آن نگرانی های اساسی است.

ارتش گفت: "آنها می خواستند یک سرباز راهپیمایی هشت ساعته را طی کند ، بنابراین حدود 5000 تا 8000 پله است. با یک باتری لیتیوم یون 5 آمپر ، 24 ولت ، هشت ساعت راهپیمایی را انجام می دهیم. شما فقط می توانید در صورت ذخیره صحیح انرژی ، این کار را انجام دهید. " وی گفت: "ما معمولاً از باتری 1 لیتری استفاده می کنیم ، که تقریباً سه ساعت زندگی به شما می دهد ، فقط پیاده روی مداوم ، و ایده این است که شما تعویض کنید. این مشکل نیست. مشکل بزرگتر این است که [در بخش خصوصی] ، مدیکر فقط در هر پنج سال فقط یک مچ پا پرداخت می کند ، بنابراین شما نیاز به دستگاهی دارید که بتواند حدود ده گیگ ، موتور و یاتاقان را انجام دهد باید حدود 10 چرخه گیگ را انجام دهد - بنابراین چرخه زندگی است. بزرگترین نگرانی. "

هیدرولیک و پنوماتیک هم در سالهای آینده می توانند در دستگاه های پوشیدنی سوله بیابند ، و شکر تأکید کرد که این صنعت باید بیشتر به دنبال روباتیک نرم باشد ، جایی که پنوماتیک ظاهراً یک بازیگر مهم است.

وی گفت: "فشار زیادی به این منظور وجود دارد تا از دستگاه های بزرگ و دست و پا گیر دور شوید."

و برای هیدرولیک ، جایی که ممکن است مناسب تر برای حمل بار باشد ، مناسب تر است؟

وی گفت: "هنوز هم این نیاز وجود دارد تا مردم بارها و بارگیری کارها را انجام دهند. من دو هفته پیش با مدیرعامل والمارت در یک کنفرانس ملاقات کردم و او گفت ، "خوب ، ما همه این روبات ها را در مراکز توزیع داریم ، کامل آن" و مراکز توزیع رباتیک سبک هستند و این دقیقاً همان جایی است که ما به آنجا می رویم. . اما من 11،000 فروشگاه دارم و به طور متوسط ​​، هر شب دو کامیون به هر فروشگاه می روند ، بنابراین ما باید هر شب 22000 کامیون را تخلیه کنیم - هنوز هم نیاز انسان به آنجاست. "