تعریف، طبقه بندی و اصل اساسی شیر برقی

شیرهای برقی اجزای اصلی فناوری اتوماسیون هستند که برای دستکاری مایعات استفاده می شوند و به محرک های الکتریکی تعلق دارند. آنها به ماشین های هیدرولیک محدود نمی شوند، بلکه پنوماتیک نیز هستند. شیر برقی برای کنترل سیالیت پرس هیدرولیک استفاده می شود. تجهیزات و دستگاه های کارخانه فرآوری به طور کلی توسط پرس هیدرولیک کنترل می شوند، بنابراین از شیر برقی استفاده می شود.

اصل: در شیر برقی یک حفره بسته وجود دارد. در قسمت های مختلف سوراخ های مدفون وجود دارد. هر سوراخ به خط لوله نفت متفاوتی منتهی می شود. مرکز حفره دریچه است و دو طرف آن دو سیم پیچ برقی است. جایی که برد مدار روغن پلاگین القایی حرکت می کند، با توجه به حرکت برد مدار روغن کنترل، سوراخ های مختلف نشت روغن مسدود یا نشت می شود و درگاه ورودی روغن باز و بسته می شود و روغن دنده وارد کنید به یک لوله تخلیه روغن متفاوت، و سپس با توجه به فشار کاری روغن برای ارتقاء میله پیستون روغن، شمع آتش سیلندر هیدرولیک را فشار می دهد و میله پیستون تجهیزات مکانیکی را برای حرکت هل می دهد. به این ترتیب، حرکت حرارتی مولکولی با توجه به مقدار جریانی که سیم پیچ الکترومغناطیسی را دستکاری می کند، دستکاری می شود.

شیرهای برقی از سراسر جهان از اصل اصلی به سه دسته تقسیم می شوند (یعنی نوع متحرک مستقیم، نوع متحرک مستقیم مرحله ای، نوع غالب) و از نظر تفاوت در ساختار و مواد اولیه شیر پیستونی و تفاوت در اصل اساسی، آن را به شش تقسیم شده است. هر یک از موارد فرعی (ساختار دمپر ضربه ای صفحه سواش، ساختار فیلم سنگین مرحله ای، ساختار لوله اصلی، ساختار میله پیستون صفحه سواش، ساختار میله پیستون صفحه سواش، ساختار میله پیستون غالب).